Cumartesi akşamı hatta gecesi sayılan bir saatte aklıma geldi bu kavanozu yapmak.
Oğluşu uyuttum,eşim de maça gitti ,kaldım bir başıma.
Yatıp keyif yapmak, film izlemek ya da kitap okumak gelmedi içimden.
Ben de bu kavanoz ile oynadım; süsledim, seyrettim, fotoğraflarını çektim.
***
Bu kavanozları evlendiğim zaman almıştım.Kullana ,yıkana kapağındaki demir kilit pas olmuştu.İki hafta kadar önce ay sizden sıkıldım artık diyip,kapaklarını söküp ayırdım.Bunları da hobi dolabıma koydum biraz da orada kullanayım diye.Birine incik boncuk doldurdum ,diğerine ham ahşap düğmeleri koydum.Gözüme boş geliyorlardı ama elim değmemişti bir türlü.Bugüne kısmetmiş demek bir tanesini süsledim püsledim biraz...
Önce dantelle mi kaplasam dedim ama pek beğenmedim.Sonra aklıma dekupaj yapmak geldi ve yaydım tüm kağıtları önüme.Bu desenler sanki bu kavanozu bekliyormuş gibi göz kırptı bana.Tabi ben de hemen atladım üzerine.Boyutları ile bile oynamam gerekmedi kestim yapıştırdım.Ağız kısmına da ip sardım oldu bitti...
Çok cici ,çok güzel oldu (yani bence :)
Aslında güzelliği görselliğinden değil, hatta belki çok basit bişey ama beni mutlu ettiği için ben bayıldım bu kavanoza.
Mum da yaktım koydum içine tam oldu.
Çocuklar gibi mutlu oldum kavanoza baktıkça.Bir de kadınları mutlu etmek zor derler...Hep yalan:)))
Öylece seyrettim bir müddet.
Etrafı toparladım ,sonra aklıma fotoğraf çekmek geldi.Bu defa da sap gibi tek başına bir kavanoz fotoğrafı gözüme hoş gelmedi.
Evde bir tur attım aklıma bunlar geldi.
Önce saati koydum yanına (kendisi kolyem olur ),sonra da bu kutuyu.
hiç düşünmemiştim ama kutunun yanına yakıştı benim kavanoz.Ya da artık dekoratif kavanoz mu desem kendisine:))).
Güzel bir üçlü oldular sanki...Ne dersiniz...
sevgiyle ve mutlu kalın...
